Free 100%

រឿងព្រេងទាក់ទងនឹងដើមកំណើតទំនៀមផ្កាស្លាបី

    រឿងព្រេងទាក់ទងនឹងដើមកំណើតទំនៀមផ្កាស្លាបី

    < <;អតីតនិទានពីព្រេងនាយមកថា មានកុមារកំព្រា ៤ នាក់ជាសំឡាញ់នឹងគ្នា មានឈ្មោះមិនប្រកដ នៅក្នុងស្រុកតក្កសិលា បានបបូលគ្នាទៅរៀនសិល្ប៍សាស្ត្រ។ លុះទៅដល់ចុងស្រុកតក្កសិលា បានជូប នឹងអាចារ្យទិសាបាមោក្ខជាតិព្រាហ្ម៍ម្នាក់ ដែលជាអ្នកបង្រៀងសិល្ប៍វិជ្ជាគ្រប់មុខ ហើយកុមារទាំង ៤ នាក់ ក៍ចូលទៅលើកដៃសំពះក្រាបជិតបាតជើង ហើយពោលវាចាឱនលំទោនថា “ ព្រះអាចារ្យម្ចាស់ខ្ញុំ អើយ ! ខ្ញុំ បាទទាំង ៤ នាក់នេះ ជាមនុស្សទីទាល់ក្រលំបាកណាស់ គ្មានឪពុក-ម្តាយពុំនាក់អាស្រ័យទេ យើងខ្ញុំច្ងូលមក សុំជ្រកកោននឹងបុណ្យលោក តាមតែលោកអាណិតអាសូរ ឱ្យរៀនសិល្ប៍សាស្ត្រផងចុះ “ ។< អាចារ្យលឺដូចច្នោះ មានចិត្តអាណិតមេត្តា ក៍ស្រែកហៅទៅភរិយាថា “ ភាណអើយ ! ចូលមក អាយ ! “។ ប្រពន្ឌលឺ ក៍ស្ទុះមកដល់ភ្លាម ។ អាចារ្យ ក៍និយាយប្រាប់សព្វគ្រប់ រួចប្រគល់កុមារទាំង ៤ នាក់ឱ្យទៅប្រពន្ឌ ។ កុមារទាំងនោះខំយកចិត្តទុកដាក់បម្រើអាចារ្យ អស់ចំនួន ៥ ឆ្នាំ មិនឱ្យមានការ អាក់អន់ស្រពន់ចិត្តដល់ម្តងណាឡើយ ។ អាចារ្យក៍មានមេត្តាឱ្យរៀនសិល្ប៍វិជ្ជាគ្រប់គ្នា គឺម្នាក់ឱ្យរៀនគម្ពី ម្នាក់ទៀតរៀនសិល្ប៍បាញ់ធ្នូ-ស្នា ម្នាក់ឱ្យរៀនសិល្ប៍មុជទឹក ម្នាក់ទៀតឱ្យរៀនសិល្ប៍ប្រស់ជីវិតមនុស្ស-សត្វ ដែលស្លាប់ ហើយឱ្យរស់វិញបាន ។ ទាំង ៤ នាក់ ចេះសិល្ប៍ដ៍វ សេសផ្សេងៗគ្នា ។

    សម័យថ្ញៃមូយ

    កុមារទាំង៤ នាក់គិតថា “ យើងរៀនសិល្ប៍ចេះគ្រប់គ្នាហើយ គួរយើងនាំគ្នាលាព្រះអាចារ្យយើង ទៅស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិ ប្រពន្ឌកូនរៀនខ្លូនចុះ “ គិតព្រមព្រៀងគ្នាហើយ គួរយើងនាំគ្នាចូលទៅក្រាបលា អាចារ្យ ថាសុំលាទៅរកលាភសក្ការះ បុត្រ ភរិយា ។ អាចារ្យក៍បើកឱ្យទៅតាមសេចក្តីប្រាថ្នា ឥតបីជំទាស់ ឃាត់ឃាំងឡើយ ។ កុមារទាំង ៤ នាក់ លុះដើរទៅទល់នឹងសមុទ្រធំ រកទូកឫសំពៅនឹងឆ្លងតៅត្រើយម្ខាងពុំបាន ក៍នាំគ្នា ដេកសម្រាក ក្រោមដើមឈើនៅមាត់សមុទ្រនោះ ហើយកុមារទាំង៣ និយាយនឹងកុមារហោរាថា “ ឱ ! សំលាញ់អើយ ! សំលាញ់ឯងបានរៀនខាងវិជ្ជាហោរាសាស្ត្រ យើងចង់ដឹងណាស់ ថាតើវិជ្ជានោះពួកែសក្តិសិទ្ឌុុុុ យ៉ាងណា ? ចូរអ្នកវាយលេខទាយលមើល ! ថ្ញៃស្អែកនេះ យើងនឹងបានឆ្លងទៅ ត្រើយម្ខាងឫទេ ? មួយ ទៀត តើយើងនឹងមានលាភបានអ្វីស៊ីខ្លះ ? “ ។ កុមារហោរា ក៍តាំងវាយលេខមើលសព្វគ្រប់ទៅ ទាយថា “ ស្អែកនេះ ពេលព្រឹក ថ្ញៃពេញពន្លឺ យើងនឹងមានមហាលាភធំ តាមទំនាយថា នឹងមានសត្វហត្តីលិង្គ (ឥន្ទ្រី) ឆាបពាំនាំកូនក្រមុំស្តេចមួយ ហើរឆ្លងសមុទ្រមកពីទិសបូព៌ ប្រាកដ តើពួកអ្នកនឹងគិតយ៉ាងដូច ម្តែច ? ។ កុមារចេះបាញ់ធ្នុទទួលរ៉ាបរងថា ត្រង់នេះ ទុកងារឱ្យខ្ញុំៗ នឹងបាញ់ ដណ្តើមយកពីមាត់សត្វ នោះឱ្យបានងាយ កុំបារម្ភ ! ។ លុះ្រពឹកឡើង ពេលថ្ញៃពេញពន្លឺ សត្វឥ្រន្ទីក៍ពាំកូនក្រមុំស្តេច ហើរឆ្លងកាត់សមុទ្រមកមែន ។ កុមារ ចេះបាញ់ ហេតុតែត្រេកអរពេកឥតបនាគិតពិចារណា ក៍វាត់ធ្នូផ្ទាប់សរបញា់ទៅភ្លាម ្រតូវសត្វធ្លាក់ទាំងនាង ្រកមុំកណ្តាលសមុ្រទ ។ កុមារចេះមុជទឹកធានាខ្លួនថា ៉ ខ្ញុំនឹងហែលទឹក មុជទៅយកនាងមក ឱ្យបនាពីក្នុង សមុ្រទ ហើយលោតទឹកហែលទៅយកនាងបនាមកដូចពាក្យថា តែនាងនោះផុតរលត់សង្ខារទៅហើយ។ កុមារចេះប្រស់ថា ៉ ខ្ញុំនឹងប្រស់នាងឱ្យរស់ឡើងវិញ ៉ ហើយក៍សូធ្យសេកសិល្ប៍វីជ្ជាប្រស់នាងនោះរស់ឡើង វិញ ។ នាងនោះមានរូបរាង ដ៍ល្វត់ល្វន់ស័ក្តិសម ព្រោះនាងជាបុត្រីមហាក្សត្រ ។ កុមារទាំង ៤ នាក់ ក៍ ដណ្តើមនាងចង់បនានាងធ្វើជាភរិយារៀងខ្លូន ។ កុមារាហោរាថា នាងនេះត្រូវបនាមកយើង ព្រោះហេតុ ដើមកើតពីយើងទាយ ។ កុមារចេះបញាថា់ អ្នកគ្រាន់តែទាយ កុំតែយើងបញា់ធ្វើម្តេចបាន ្រតូវតែឱ្យនាង នោះមកធ្វើជា្របពន្ឌយើង ។ កុមារចេះមុជទឹកថា អ្នកបញា់ធ្លាក់កណ្តាលសមុទ្រមែន តែកុំបនាយើងមុជ ទឹកទៅយកនាងមក តើអ្នកធ្វើម្តេចនឹងបាន ! ្រតូវឱ្យនាងនេះ មកធ្វើជាប្រពន្ឌយើង ៉ ។ កុមារចេះប្រស់ថា អ្នកទៅយកពីក្នុងទឹកមកមែន តែនាងនោះអស់ជីវិតទៅហើយ បើកុំតែបនាយើងចេះប្រស់ ធ្វើម្តេចនាងនឹង បនារសឡើ់ងវិញ ! ្រតូវឱ្យនាងនេះមកធ្វើជាប្រពន្ឌយើង ៉ ។ កុមារទាំង៤នាកមិ់នសុខចិត្តរៀងខ្លួន្ទ ក៍នាំគ្នា បណ្តើរ្រសីនោះទៅរកចៅក្រមកាត់ក្តីឱ្យ។ វេលានោះ ្រពះពោធិសត្វ យកកំណើតជាកូនកុដុមត្តិកៈ នៅស្រុកចន្ទគ្រាម លោកតែងតែទៅគាល់បប្រើព្រះ មហាក្ស្រត ស្តេចតាំងងារជាសុភាចារបុរិសា សម្រេចសេចក្តីខាងតុលាការ ។ កុមារទាំង ៤ នាក់ ក៍នាំគ្នាចូលទៅប្តឹងមិនសុខចិត្ត ពីរឿងដណ្តើមភរិយាគ្នានោះ ។ ពោធិសត្វទទូលបណ្តឹង ហើយ ឱ្យកត់ចម្លើយគ្រប់គ្នាទ្រង់ឈ្វេងយល់ដឹងសេចក្តីដោយព្រះប្រជ្ញាា ក៍បង្គាប់ទៅកុមារហោរា នឹងកុមារ ចេះរប្រស់ ឱ្យកុមារអង្គុយលើអាសនៈខ្ពស់ស្មើគ្នា កុមារចេះបាញ់ ឱ្យអង្គុយបន្ទាប់ក្រោយ កុមារចេះមុជទឹក ឱ្យអង្គុយប្ររាព្ឋពីក្រោមបង្អស់ ហើយព្រះបរមពោធិសត្វ សម្តែងធម្ម្រតី ចរិយាមួយចបឱ្យ់ស្តាប់ រួចកាត់សេច ក្តីថា ៉ ម្នាលកុមារទាំង ៤ អើយ ! ចួរផ្ទៀងត្រចៀកទាំងពីរស្តាប់យើងនឹងសម្រេចសេចក្តីដោយយុត្តិធម៌ ៉រួច ពោធិសត្វ ្របជុំចៅក្រមទាំងអស់ កាត់សេក្តីថា ក៉ុមារហោរា ដែលចេះទាយ ្រតូវលើកទុកជាឪពុកនាង កុមារចេះប្រសឱ្យ់រស់ជីវិត ដូចជាមាតាឱ្យទឹកក្សីរដល់បុត្រ ្រតូវទុកជាម្តាយនាង កុមារចេះបាញ់ ្រតូវទុកជា បងបង្កើតរបស់នាង ព្រោះបងរមែងកាន់ជាតិត្រកូលជួយការពារសង្គ្រោះប្អូនស្រី កុមារចេះមុជទឹក ្រតូវទុកជា ប្តីនាងនេះ ព្រោះគេបនាទៅប៉ះពាល់ដល់រូបរាងកាយនាង តាំងពីក្នុងុទឹកមកមុនម៉្លេះ ៉ ។ កុមារទាំង៤ ក៍ទទួលព្រមតាមពាក្យពោធិសត្វ កាតសេ់ចក្តី ។ ហើយទូលពោធិសត្វថា ៉ លោករៀនទុកដាក់យើងខ្ញុំ ជាឪ ពុក ជាម្តាយ ជាបង នេះ យើងខ្ញុំសុខចិត្តហើយតែសូមលោកមេត្តា ជ្រើសរើសរករបសអ្វី់ដ្រ៍បសើរ ទុកតំ ណាងជាមង្គលទៅមុខ នឹងបានឱ្យកូនស្រារគំនាបឪ់ពុកម្តាយ នឹងបង ក្នុងគ្រានេះផង ៉។ ពោធិសត្វក៍ ្រទង់ ្រពះត្រមិះថា ៉ជាតិជាព្រះមហាក្សត្រ ្រតូវមានស្លាព្រះពរ ៣ ចំណែកមហាជន ្រតូវប្រែឱ្យហៅថា ៉ ផ្កាស្លា៣ ៉វិញរួចទើបពោធិសត្វឱ្យទៅកាត់ស្លាមួយខ្ព យកមករៀនតុបតែងបែងជា ៣ ចំណែក ចំណែកទុកជាធំត្រូវឪ ពុកម្តាយទទួលផ្ទាលពី់ដៃកូនប្រសារ ចំណែកផ្កាស្លាទី២ ្រតូវបងបង្កើត ឪពុកធំ ឫ មាមីងទទួល ចំណែកផ្កាស្លា ពៅ ្រតូវញាត្តិសាលោហិតមិត្តសំឡាញ់ទទួល ៉ ។ ស៊ុមផ្កា ដែលធំជាងគេ ត្រូវតម្កល់ទុក៣ថ្ញៃ ទើបឱ្យយកទៅ ប្រគេនព្រះសមណៈជីព្រាហ្ម៍្រពឹទ្ឋាចារ្យ ដើមស្ប៉ីំពរទាំង៣ គឺ អាយុ សុខ ពល ។ ឯស៊ុមផ្កាកណ្តាល និងពៅ តូវកាត្រ់្រ​​​ ្រសាយក្នុងពេលនោះ ចែកញាត្តិសាលោហិតមិត្រសំឡាញប់ចាទៅលើគូស្វាមីភរិយាថ្មី ឱ្យស័ព្ទសារធុកា ពរ តាមបែបនិយមទៅ ។ ទំនៀមនេះ ក៍តជាមរៀងរហូតមកដល់យើងអីឡូវ ។
  • phalla mao, 0885500642 ,